Pitu-pitu, czyli pysiaki witają

Zima trzyma

2012-02-05T22:00:00.012Z

Rawka, zbiornik Bolimowski i stawik na Chyleńcu stały się uroczymi ślizgawkami, nic tylko łyżwy kupować i uprawiać cross-country skating.

Balet lodowych tancerzy. Pewnie podobnie się wygląda, jak lód trzaśnie ;)

Zbiorowe zdobycie najwyższej góry na Chyleńcu - tu wraz z przyjaciółmi z rodzinnego Torunia oraz Anią i Leszkiem

Przygotowania do wiosny nie ograniczają się do organizowania samej budowy - chcemy również mieć trochę ptasiego gwaru przy domu i letnie kryjówki dla nietoperzy.

M4 z podwójnym wejściem i wewnętrznym zabezpieczeniem przeciwko drapieżnikom. Liczymy tu na gniazdujące mazurki :)
Przy okazji reklama, bo śmiało możemy polecić: najsolidniejsze budki w kraju, różnych typów i wzorów wyrabia Adam Tarłowski w swojej firmie Ussuri :)

Bóg się wam rodzi

2011-12-25T18:07:00.005Z

Najlepsze życzenia dla wszystkich, którzy tu jeszcze od czasu do czasu zaglądają! :)

Czekamy na Boże Narodzenie

2011-12-15T19:58:00.013Z

Ha! nawet w okolicy Skierniewic można znaleźć jakieś smaczki i urokliwe miejsca. Na zdjęciu rzeka Rawka, którą obiecujemy sobie spłynąć kajakami latem.

W oddali nasza chałupka, która mimo perypetii i przy wyjątkowo sprzyjającej pogodzie tej jesieni rośnie w oczach (widok od strony lasu).

Była wiecha, skoki przez ognisko, kiełbaski, śpiew i obserwacje gwieździstego nieba

Ogłaszamy konkurs na projekt wykończenia elewacji oraz ogrodzenia. Propozycje prosimy przysyłać mejlem. Nagrody czekają na zwycięzców w postaci turnusu w Puszczy Bolimowskiej ;)

4. urodziny Martusi

2011-10-11T20:10:00.013+01:00

Martulka rośnie zdrowo, jest dziarska i wesoła. Ma dobre serduszko, chętnie się dzieli nawet wcześniej wywalczonymi słodyczami ;)

Urodziny były świetnym pretekstem, by Babcia Helena oraz Ciocia Ania i Wujek Leszek z małą Dominiką przyjechali na ciasto. No i okazją do rodzinnych fotek, które niniejszym obficie prezentujemy.

Mała Dominika rośnie jak pieczarka nocą. Średnio co tydzień ją widujemy i za każdym razem jest zauważalnie większa. Robi ciągle coś nowego, a rodzice chodzą cali dumni i puszyści, jakie to piękne bobo i jak ładnie się rozwija. Tylko o niej chcą rozmawiać i w lot odczytują jej każdy najmniejszy grymasek i uśmiech.

Poniżej pokazujemy stan naszej budowy. Rozpoczęliśmy w połowie sierpnia, a dziś zjechało drewno i cieśle zabrali się do budowy więźby. Generalnie idzie dobrze, choć oczywiście jak każda taka budowa - książki można by pisać o przygodach młodych niedoświadczonych inwestorów. Ale nie ma co się przejmować, bo w końcu przecież "będzie Pan zadowolony!"...

Jutro zamawiamy dachówkę - wybór padł na ceramiczną Sirius 13 :) a w kolejnych dniach trzeba zamówić okna dachowe i podjąć inne szybkie decyzje.

Wykusz-jadalnia, jedyny fikuśny element naszej dość mało urozmaiconej bryły domu. Pewnie będzie w nim zimno zimą, a gorąco latem, ale za to dość ładny widok na ogród i las.

A to rzeczony widoczek - zdjęcia zrobione z piętra domu w kierunku południowo-wschodnim i wschodnim na ścianę lasu Puszczy Bolimowskiej. Zachęcamy do kliknięcia na fotki i przyjazdu do nas w gości :)

I znowu była wróżka-zębuszka...

2011-09-20T11:30:00.002+01:00

albo myszka-zębiszka u Marianki. Kolejny ząbek wypadł i już rośnie nowy. Pudełko z zębami czekało na wróżkę przy poduszce. Nawet Martusia swoje pudełko położyła (niestety dla Martusi w pudełku nie było żadnego ząbka, więc wróżka tudzież myszka zostawiła prezent tylko Mariance). Ale Martusia codziennie sprawdza czy żaden ząbek się jej nie rusza :D

Zdjęć brak

2011-09-13T08:28:00.003+01:00

Kilka tygodni temu padł dysk w laptopie. Wszystko przepadło i nie wiadomo czy się uda odzyskać :( Tak to jest jak się nie blogguje na bieżąco.
Straciliśmy zdjęcia z ostatniego roku - wszystkie!

U nas duże zmiany i wiele się dzieje, ale o tym w następnych postach już z aktualnymi zdjęciami.
Pozdrawiamy!
PS
Mariance 1szy ząbek wypadł w połowie sierpnia :) No i była wróżka-zębuszka albo myszka-zębiszka (nie wiemy dokładnie kto zostawił prezent bo spaliśmy ;)

Ruszają się zęby!

2011-07-25T08:11:00.002+01:00

Pudełeczko na zęby przygotowane pod poduszką. Marianka nie może się doczekać aż jej zęby wypadną. Kazała mi dzwonić do naszej Pani dentystki i poinformować ją o ruszających się jedynkach :)
Nowe zdjęcia wkrótce

5 lat...17go czerwca

2011-07-07T18:11:00.014+01:00

Marzeniem naszej 5-cio letniej Marianki było zaproszenie wszystkich dzieci z grupy Żabek. Możliwe to było dzięki Klubowi Kameleon...

wspólne śpiewanie 100 lat i oczekiwanie na czekoladowy tort

Dzieciaki świenie się bawiły razem z Paniami animatorkami...

zabawom nie było końca...
a mamusie oraz nieliczni tatusiowie mieli chwilę by wypić spokojnie kawę i porozmawiać

A od prezentów mało co łóżko się nie zarwało ;)
Dziekujemy wszystkim małym gościom!
PS przepraszamy za jakość zdjęć

Deszcz, pada deszcz...

2011-07-07T12:00:00.004+01:00

Brzydka pogoda w Wawie :(
Ale wkrótce zaczynamy urlop i pogoda wygląda obiecująco.
Niebawem kilka zaległych zdjęć. Prosimy o cierpliwość.
Pozdrawiamy z Warszawy wszystkich czytelników naszego bloga :)

Nadrabiamy zaległości

2011-06-01T20:49:00.014+01:00

... a dużo się działo!

Po pierwsze, mamy nową, długo wyczekiwaną osobę w rodzinie. Ciocia Ania urodziła Dominkę Marię. Chwała Panu! Piękna, zdrowa, okrąglutka, spokojna, dobrze jedząca i długo śpiąca, podobna do taty... no, czego chcieć więcej?

Wizyta na łowickiej porodówce

Taka mała i jaka świetna kuzynka!

A później długa jazda przez pół kraju do Szczecina,

by uczcić kolejne Narodziny - chrzest małego Filipka od Ani i Michała (vel Czołgów). Joasia z dumą i powagą przyjęła obowiązki mamy chrzestnej.

Czołgi w pełnym składzie bojowym

To brat Filipka - Franek, najpogodniejszy facet na świecie,

choć czasem może nieco przytłoczony przez przyjezdne warszawianki.

Rosół jest z drobiu i kropka.

Mamo, tato! jak tu fajnie, chcemy mieszkać w bloku!

A tu zdjęcia z konkursu latawcowego w Sopocie

Występy w przedszkolu z okazji Dnia Matki. Dziewczyny są dziarskie i praktycznie dominują w swoich grupach. Świetnie znają i mówią swoje role, są opanowane i może nawet trochę za bardzo pewne siebie.

Marianka nawet wśród kolegów budzi respekt. Rozbawiła publiczność rodziców komenderując chłopakom gdzie mają stać, a później przejmując inicjatywę w całej grupie podczas tańców, gdy ktoś się ociągał. W kaszę sobie nie daje dmuchać.

Dom na Chyleńcu się jeszcze co prawda nie buduje, ale działka już ma pierwszych mieszkańców - w powieszonej przez nas budce wylęgły się szpaki.

Nie tak daleko jest zielona, szeroka, niemal dzika dolina Bzury

Wciąż jest wiosna! nie siedźcie w domach, tylko moczcie buty poranną rosą, a w ciepłe wieczory wąchajcie bzy bawiąc się z chrabąszczami...

Uff, w końcu jakieś oderwanie od codzienności!

2011-04-26T21:46:00.015+01:00

Nowa wizja rodziny: tata, mama, dwie siostrzyczki i najmłodszy - braciszek

Easter egg hunt po lasach, czy parkach już nam weszło w obyczaj świąt

Dało się też nawet znaleźć chwilę, by jakieś ptaki zobaczyć

Nasza ciężarówka, Ciocia Ania, już dojeżdża do finiszu. Pewnie to ostatni raz kiedy widzimy ją w jednym kawałku.

Niezupełnie, ale prawie jak w tym dowicipie o babie, co to przyszła do lekarza z żabą na głowie, a żaba: Panie doktorze, coś mi się do d... przykleiło

Marta, jaka ty jesteś zbójowa!

2011-04-19T14:15:00.002+01:00

- wykrzyknęła Marianka po dłuższej chwili nękania jej przez Martusię :-)

Parę fotek

2011-04-16T11:11:00.009+01:00

Po przeniesieniu się na wieś (oby to kiedyś nastąpiło), nie będzie łatwo, ani blisko do szkoły. Dodatkowo trzeba być gotowym na sytuacje awaryjne i np na skorzystanie z alternatywnych środków transportu.

Ostatnio dwukrotnie udało się nam wyjechać do Puszczy Sandomierskiej w gościnę do Zuzi i jej rodziców. Mieszkają pod lasem w wielkim domu, przy którym łążą prawdziwe kury, dziki, a w ogrodzie gnieździ się dudek.

... tu też każda kałuża jest niepowtarzalna i pływają w niej najróżniejsze stwory.

Zuzia z zaangażowania aż wodowała i resztę wycieczki musiała spędzić owinięta suchą kurtką w ramionach taty.

Marianna chora

2011-01-21T23:30:00.003Z

Marianka po tygodniu spędzonym w domu z Babcią Heleną poważnie się rozchorowała. Wysoka gorączka, ostre zapalenie zatok sitowych i mocno napuchnięte oko...pediatra straszył szpitalem i operacją. Na szczęście już w 2giej dobie antybiotykoterapii stan się znacznie poprawił i nie planujemy już pobytu w szpitalu :)
Dziś wyjęłam z szafy welon ślubny i Michała musznik. Dziewczynki oczywiście bawiły się w Parę Młodą :)

Na szczęście Martusia cała i zdrowa. Tryska energią i humorem!

W domu wcale nie jest nudno. Gramy w gry, układamy puzle, czytamy książeczki...tylko nie ma jak do sklepu pójść, bo Tata wyjechał...

Zaległe

2011-01-20T20:58:00.009Z

Radosna twórczość w miejscu zakazanym - pierwszy raz zdarzyło się coś takiego - rysunek Martusi na podłodze...Cóż się dziwić, gdy ma się Tatusia, który w podobnym wieku narysował ślimaka wielkiego na pół ściany...

U Marianki w przedszkolu było wspólne kolędowanie...

a tu z koleżankami z Żabek (Marianka jest już w starszakach, z czego jest ogromnie dumna :)

Między Świętami a Nowym Rokiem, gdy dzieci Ośrodkowe miały wolne, pozwolono nam zabrać własne dzieci do pracy :) W sumie było pięcioro dzieci w wieku Marianki i Martusi. Moja sala rehabilitacyjna zamieniła się w wielkie pobojowisko. Dzieciaki szalały korzystając z dobrodziejstw sprzętu do SI.

Tutaj w ramach odpoczynku oglądanie bajki na tablicy interaktywnej.

Zabawy i śmiechy nie miały końca :) Wszyscy żałowali, że muszą już iść do domu a dziewczynki do dzisiaj pytają kiedy je znowu zabiorę do pracy...

Ślizgawka w dolinie Bugu

2011-01-15T21:08:00.011Z

Ostatni dzień przed odwilżą udało się spędzić w szerokiej dolinie Bugu ze starymi znajomymi - Tomkami.

Lodowy grajdołek, sylwetki osób prawie jak z obrazu Pietera Bruegla

Przy powodziowej szopce w archikatedrze św. Jana

Eksterminacja jogurtów biszkoptowych

Święta, więc niby więcej wolnego czasu

2010-12-29T21:11:00.009Z

Spotkanie krakowsko-warszawskie

Tuż przed pierwszą gwiazdką

Zaraz gorący barszczyk z uszkami

Żywa muzyka

Hołowczyc była kobietą

'nie ma w całym Ohio pary jak Mary i John ...'

Zdjęcie kontrolno-porównawcze, tu można zobaczyć, jak ta sama ekipa wyglądała w lutym 2010, a tutaj jak w czerwcu 2009. Rosną przerażająco szybko.

Wieczorne pierniczków przygotowywanie

Jasełka przedszkolaków

Skuteczne zdominowanie płochliwej natury wujka Lesia nie stwarza najmniejszych problemów dwóm uroczym blondaskom (Nieborów, listopad 2010).

Fotki zaległe

2010-11-02T20:45:00.009Z

Martulka hucznie obchodziła swoje 3 urodziny. Chodzi już dziarsko do przedszkola i wszystkim dzieciom nieco na wyrost pełna powagi klaruje, że jest starszakiem, ma na imię Pipi, a jej tat jest murzyńskim królem (no niech by, które spróbowało powiedzieć, że nie ;)

Tort robiła mama. Byli mili goście, zabawy w domu i ogródku, szukanie skarbów i tony słodyczy.

No tak, kiedyś to musiało nastąpić. W zasadzie czekaliśmy na ten moment... Przez 3 lata (a w przypadku Marianki, to przez 4,5) udało dzieci uchować się przed Barbiszonami, ale w końcu i nas dopadły

Z wizytą z dalekiego Szczecina specjalnie przyjechał Franuś z mamą Anią i tatą Michałem - chrzestnym Martusi. Przyjaciele jeszcze z wyspiarskich czasów

Kolejna seria długonogich amerykańskich wzorców ;)

Prawdziwa miętówka na zimę - tylko szczytowe aromatyczne pączki, w słońcu suszone

Podczas wizyty w Gdańsku udało się nam spotkać z Basia i jej Mamą - przyjaciółkami z dawnych czasów, gdy jeszcze Martusi nie było

Mamy dumnie prezentują swój przychówek

A tu krótka lekcja jedzenia gofrów. Lekcja dla rodziców, bo dzieci oczywiście wiedzą jak jeść. Za to rodzice dobrze dowiedzieli się jakich gofrów na spacerze należy unikać

Wspomnienie 2 dni na Mierzei Wiślanej, podczas przelotu ptaków drapieżnych (więcej o tym fenomenalnym miejscu tutaj)

Teatrzyk "Poranne słoneczko" przedstawia... i żyli długo i szczęśliwie.

Największa bitwa średniowiecznej Europy

2010-09-19T22:50:00.003+01:00

Martusia wnikliwie oglądając reprodukcję bitwy pod Grunwaldem Jana Matejki zauważyła: "Niegrzeczni panowie, prawda, tato"

Lata lecą jak błyskawica - 10 lat od ukończenia studiów Micha

2010-09-18T19:05:00.005+01:00

... ale nic się nie zmieniliśmy, no, może tu i ówdzie włosków ubyło i brzuszki się zaokrągliły, a tak, to zupełnie jakbyśmy wyszli z zaliczenia jakiegoś kolokwium... ;)

Takie tam foty z ostatnich tygodni

2010-09-09T22:51:00.009+01:00

Próbujemy na wszelkie sposoby przekonać się do okolic Nieborowa i może kiedyś tu zamieszkać. Zobaczymy.

Wycieczki w teren na szukanie grzybów, robali, kwiatów i swojego miejsca.

Każdy ma grzyba na jakiego zasłużył ;)

Można przyznać, że ten Bolimowski Park Krajobrazowy, to niezłe miejsce na ważki. Tu żagnica wielka Aeshna grandis - jak się kliknie i powiększy, to potwór-morderca straszny

... ale my się nie boimy!

Malujemy

2010-08-04T22:41:00.006+01:00

Dziewczynki bardzo lubią malować, Mama mniej, bo ma później dużo sprzątania...

Galeria prac: Marianka namalowała ostatnich 5 obrazków, Martusi są górne prace (Marta zaczęła rysować ludziki).

Dumne malarki ze swoimi dziełami.

Koniec ospy

2010-08-04T22:09:00.011+01:00

Dziewczynki mają sie już dobrze. Od tygodnia wychodzimy na dwór, co prawda unikamy słońca, by nie utrwalać blizn, ale w końcu możemy spacerować!

Poniżej fotorelacja z ostatnich 2 tygodni, gdy ospa jeszcze była bardziej widoczna niż obecnie.

Tu jeszcze podczas 'zarażania' więc nie wychodziliśmy poza bramę naszego ogródka.

Babcia Ela bardzo nam pomogła w czasie choroby dziewczynek.

Babcia zabrała Martusię do Zoo podczas gdy Marianka z gorączką i Mamą została w domu.

Tutaj dziewczynki wzięły się za porządki....

A to nasz pierwszy poospowy spacer. W pochmurny dzień pojechaliśmy do Powsina...

...gdzie Martulka wypatrywała małych żyjątek: ślimaków...

...gąsienic...

Znaleziska przynosiła Tacie i siostrze

Dla zmęczonych 'noszenie na prosiaka' (sprawdzone na własnych dzieciach przez Dziadka Felka)

Martusia żartuje!

2010-07-29T22:53:00.002+01:00

Martusia: "Tato, chcę bajkę" (co oznacza puść mi bajkę)
Tata: "Zapytaj Mamy czy możesz obejrzeć bajkę"
Mama nie pozwoliła.
Tata: "I co, Mama pozwoliła?"
Martusia: "Tak"
Mama (z kuchni): "Nie, nie pozwoliłam"
Tata: "Ty kłamczuszku, Mama Ci nie pozwoliła"
Martusia z rozbrajającym uśmiechem i przeciągając głosem: "Pozwoliła, ale wczoraj"
:)

O dużej rodzinie ;)

2010-07-26T13:23:00.003+01:00

Marianka: "Mamo, szkoda ze nie mamy brata"
Ja: "Dlaczego chciałabyś mieć brata?"
Marianka: "Bo by bylo fajnie" zaraz dodaje: "a jakby bysmy mieli jeszcze 2 siostry to by bylo jeszcze fajniej"
:)))

Ospa

2010-07-19T23:13:00.008+01:00

21.07.2010 r.
Niestety wakacyjne plany pokrzyżowała nam ospa :(
Martusi choroba zaczęła się 2 tygodnie temu. Tata wyjechał, Marianka pojechała na 'przymusowe' wakacje do Gdańska a Mama z Martusią walczyły z temperaturą 40.5 stopnia Celsjusza, zakażeniem i powikłaniami. Biedulka strasznie męczyła się przez te upały.
Teraz w zasadzie wszystkie krosty już pozasychały. Wciąż ma wiele strupków, ale już może wychodzić na dwór.Martulka przez kilka dni praktycznie nie jadła, dopiero jak temperatura jej spadła zajadała się flipsami.

A w niedzielę ospa dopadła Mariankę, która w natychmiastowym trybie wróciła do domu.
Zanim Marianka dojechała, była już mocno wysypana. Cały wtorek przeleżała w łóżku z temperaturą 39.9.

Tutaj (środa) już lepiej się czuję, zbudowałam sobie namiot z dmuchanego materaca i poleguję razem z lalami słuchając Pipi :)

Dziękujemy Dziadkom z Gdańska za wielką pomoc!

Koniec kariery żłobkowej :)

2010-07-19T22:50:00.011+01:00

Uroczyste zakończenie roku szkolnego w żłobku Martusi odbyło się 22 czerwca.
Dzieci świetnie się spisały śpiewając wiele piosenek i tańcząc.

Martusia dostała medal i dyplom od pani kierowniczki.

Absolwentka ogląda swój dyplom a Marianka korzysta z okazji i przegląda żłobkowe skarby.

Niedługo wakacje a po wakacjach będę już przedszkolakiem w Marianki przedszkolu!
Bardzo się cieszymy na tę zmianę. Dziewczynki będą blisko siebie i w przedszkolu jest fajnie i tyle ciekawych rzeczy się dzieje...

4 lata...

2010-06-17T20:33:00.009+01:00

4 lata temu w Truro urodziła się Marianka.

Jest wielką optymistką, która cieszy się z niewielkich drobnostek, zwykle niedostrzeganych przez nas. Marianka jest kochaną, opiekuńczą starszą siostrą, której największym marzeniem jest lalka Barbie, kucyk Pony i mały braciszek ;) Nad ostatnim jeszcze się zastanowimy, ale dwa pierwsze pomysły niezbyt nam się podobają ;)))
Dziś był torcik w małym rodzinnym gronie, a prawdziwe urodziny wyprawimy za 2 tygodnie.

Sto lat, Córeczko! - a tutaj można zobaczyć jak to wyglądało 4 lata temu :)

Poniżej przegląd zdjęć z ostatnich dni i tygodni

Mama w mieście ;)

2010-05-10T21:40:00.011+01:00

Tata bardzo zajęty, więc wybrałyśmy się w sobotnie popołudnie na przejażdżkę autobusową na Starówkę, ogród Biblioteki Uniwersyteckiej (na dachu!), oraz Targi Wydawców Katolickich, na których Mama szalała i kupowała dobre książki a dziewczynki zbierały nalepki, gażdżety reklamowe oraz zajadały się cukierkami. Były bardzo grzeczne :)

A za oknem, piętro niżej, studenci kują do zbliżającej się sesji...

Marianko, powożę Cię troszkę...

Zarówno Martusia jak i Marianka musiały zaliczyć leżenie na trawie

Mariensztat
Czekamy na dobrą pogodę i ruszamy dalej :)

Dzieciom naszym...

2010-05-03T20:38:00.010+01:00

"Szybko, zbudź się, szybko, wstawaj!
Szybko, szybko, stygnie kawa!
Szybko, zęby myj i ręce!
Szybko, światło gaś w łazience!
Szybko, tata na nas czeka!
Szybko, tramwaj nam ucieka!
Szybko, szybko, bez hałasu!
Szybko, szybko, nie ma czasu!

Na nic nigdy nie ma czasu!

A ja chciałbym przez kałuże
iść godzinę albo dłużej,
trzy godziny lizać lody,
gapić się na samochody
i na deszcz, co leci z góry,
i na żaby, i na chmury,
cały dzień się w wannie chlapać
i motyle żółte łapać
albo z błota lepić kule
i nie spieszyć się w ogóle!

Chciałbym wszystko robić wolno,
ale mi nie wolno!"

Danuta Wawiłow

Zdjęcia jeszcze z przedwiośnia...

Nie ma czasu na bloga

2010-04-27T20:59:00.005+01:00

Dziewczyny budują dom, jak dla Kłapouchego. Czyżby wewnętrzne wołanie i jawna sugestia byśmy w końcu pomyśleli o czymś bardziej konkretnym?

Modlińskie łąki

2010-02-21T20:23:00.004Z

Spacer na śnieżno-lodową pustynię

Ogromny obszar łąk zalany, zmrożony i zaśnieżony.
Ale dopatrzylismy się jakiegoś zwiastuna wiosny - para gęgaw na skraju trzcinowiska, jakby czekająca aż lody puszczą.

Ferie: Kraków i Białowieża

2010-02-19T21:18:00.005Z

Zima zaczyna się zwijać jakby, a my ciągle nie zamieściliśmy fot z ferii w Krakowie i w Białowieży. Zatem niniejszym wrzucamy co starawniejsze dla oka ujęcia. Najpierw wizyta u kuzynostwa w Krakowie: Jasia, Jagódki i Julianki:

Tutaj można zobczyć jak dzieciasy wyglądały w podobnym układzie, ale dobre pół roku wcześniej

A poniżej króciutka relacja z Puszczy Białowieskiej:

Króliczki

2010-01-13T22:56:00.004Z

Hu hu ha, nasza zima zła

2010-01-04T00:14:00.013Z

No, może nie jest przesadnie pokaźny, ale to chyba najbardziej darzony uczuciem bałwanek na Zaciszu

Warszawa da się lubić. Obfitość śniegu i najróżniejsze ciekawe pomysły oświetlenia ulic zachęcają do spacerów ulicami Starego i Nowego Miasta. Polecamy zwłaszcza mury staromiejskie, ale też Krakowskie Przedmieście

If you try walking in my shoes...

Prawie Święta

2009-12-18T22:16:00.003Z

Prawie Święta, więc w końcu była okazja wyjąć aparat i pstryknąć parę fotek gwiazdom. Jednak od razu zaznaczamy, że tempo i egzystencjalne funkcjonowanie w Polszcze nie umożliwia w chwili obecnej jakiejkolwiek reaktywacji bloga w wymiarze jak w Brytfanii.

Pasowanie na przedszkolaka

2009-09-29T22:00:00.005+01:00

Wcześniej anonsowaliśmy narodziny Franka u Ani i Michała "Czołgów", a teraz przedstawiamy dowód :D
Jeszcze raz gratulacje, najlepszego!

Z Zacisza

2009-09-23T21:47:00.009+01:00

Po wyjeździe Babci Eli nastało normalne brutalne życie: rodzice do pracy, dzieci do żłobka i przedszkola. Zero czasu na androny (choć ten post temu wyraźnie przeczy), mało czasu na spanie, jedzenie, porządkowanie.
Ze znajomymi chyba rzadziej się widujemy niż, gdy byliśmy na Wyspach. Ale pewnego dnia się ogarniemy, zadzwonimy i będzie można się spotykać... jeśli będzie jeszcze z kim ;)
Blog trzeba zamknąć, bo nie tylko czasu nie ma i chęci, to jeszcze pretekst prowadzenia go - dystans do Was - odpadł. Ale na razie jeszcze powisimy bezwiednie w sieci, może to i owo od czasu do czasu dodamy.

Dziewczyny rosną. Martusia zaczyna konkretniej mówić, każdego dnia próbując co najmniej kilku nowych słów. Marinka jutro ma pasowanie na przedszkolaka, śpiewa piosenki i mówi wierszyki.

Te sielskie zdjęcia są na prawdę złudne, choć w weekend rzeczywiście udało się uciec do Nieborowa

Nasze kochane Czołgi - Ania i Michał właśnie urodziły synka Franka!!! Mamy nadzieję wkleić wkrótce tu ich szczęśliwe mordki

No, w końcu, czyli...

2009-09-09T22:20:00.002+01:00

... szczere gratulacje i najlepsze życzenia dla Ani i Leszka! :D

Tour de Białowieża-Siemianówka-Biebrza

2009-08-17T21:59:00.008+01:00

Warszawa

2009-08-17T20:55:00.003+01:00

No w końcu, mamy internet!!!
Jejku tyle czekania. Powoli postaramy się nadrobić zaległości, choć blog wcale nie ma wysokich notowań na liście priorytetów. Będzie to raczej okazjonalne publikowanie zdjęć i andronów.
Z egocentrycznych wieści: mamy się dobrze, da się tu żyć, dzieci dobrze rosną i są świetna, choć dają w kość. Udało się wynająć mały zgrzebny domek z ogródkiem w Wawie, na Zaciszu (Praga Północ). Jest stąd sensowny dojazd do przedszkola Marianki i żłobka Martusi (od września) oraz do Micha pracy. Łatwy dojazd do centrum i blisko do wylotówki na Białystok - tzn Biebrzę i Białowieżę :)

ZOO z Ciocią Karoliną

2009-06-25T22:04:00.008+01:00

Piękna pogoda, dobre nastroje i plecak pełen jedzonka no i Ciocia Karolina, którą dziewczynki uwielbiają.

A cóż to za zwierz?

Dziewczynki świetnie się spisały. Na własnych nogach przeszły całe Zoo i obejrzały wszystkie zwierzęta. Radości nie było końca :)

Kuzynostwo z Krakowa

2009-06-23T14:49:00.009+01:00

W środku siedzą: Jaś, Jagódka i Julianka (dzieci Zosi i Janka) no i nasze córeczki po bokach :) Dzieci świetnie się razem bawiły. Mamy nadzieje na następne spotkanie wkrótce!

Dzień Taty :*

2009-06-22T22:56:00.009+01:00

Tatusiu, przesyłamy Ci nasze zdjęcia i buziaki z okazji Dnia Taty.
Bardzo tęsknimy.
Do zobaczenia już niedługo!

Martusia i Marianka

W Brzeźnie

No i krótki filmik na osłodę dla zapracowanego Tatusia :)

Sto lat, Marianko

2009-06-18T08:10:00.002+01:00

jest dobrze

2009-06-06T21:19:00.005+01:00

Ano ilość postów spada, ilość wchodzących na bloga także, a to dlatego, że wielu z Was już coraz częściej osobiście spotykamy i zamierzony prestekst założenia bloga słabnie.
Jeszcze 'siedzimy na kartonach', ale już w krótce coś miejmy nadzieję wynajmiemy. Joasia ostro szuka roboty, już ma dwie sensowne oferty, ale nie poprzestaje na pierwszym-lepszym.

Na nietylkoptaki można obejrzeć fotorelację z ptasiego wyjazdu na północne Podlasie - zapraszamy

Polska: swojska egzotyka

2009-05-18T19:31:00.003+01:00

2009-04-20T19:12:00.004+01:00

Pewnie nie zbyt szybko się tu coś nowego pojawi. Joasia z Marianką i Martusią bawią u rodziny w Krakowie, Mich rozpoczął pracę w Wawie i pewnie tam ugrzęźnie na dłużej. Zapychamy się pysznym polskim żarełkiem, napawamy się słoneczną pogodą i cieszymy się swojskim otoczeniem.

W Polsce!

2009-04-16T23:47:00.013+01:00

No, to orzeł wylądował. Na wszystkie łapy, a nawet i na łeb na szyję.
Po zdaniu domu w Walii, podróży autem przez Europę (i zakupie po drodze drugiego samochodu), dwóch wizytach - dzięki Parki i Sabine, oraz całej ekipie szczecińskiej! dotarliśmy do rodzinnego gościnnego Gdańska. Córeczki powitały nas ze sporym entuzjazmem, lecząc pewne nasze wcześniejsze niezdrowe rozczarowanie spowodowane faktem, że zbytnio nie objawiały tesknoty za rodzicami przez te 10 dni u Dziadków.
Święta w Toruniu, załatwianie papierów i urzędów (tak, to nie jest takie proste, nie da się zwyczajnie przyjechać i już) i przygotowywanie się do przenosin do/pod Warszawę.
Poniżej parę nieskładnych fot z ostatnich dni.

I w Gdańsku i w Toruniu wnuczki i ich rodzice wypróbowują granice cierpliwości Dziadków - dziękujemy za wyrozumiałość i gościnę!

Apoteoza kiczu, czyli byliśmy w wesołym miasteczku. To działa - dzieciasy aż piszczały z uciechy

No, a teraz kłusik - jazda w Polskę!

Last, but not least. We would like to thank all our friends for the great time we had in Talybont. We did experienced extremely warm welcome, fantastic stay and emotional farewell.
Basically, we had exceptionally wonderful time in Wales, and thank you all great people we were meeting there every day. We will miss that experience.
All the best, God bless, and hope to see at least some of you again one day - keep in touch.

Lecą głowy za koszmarne kolejki przy żłobkach

2009-04-01T16:18:00.007+01:00

... a niech lecą. Chociaż problem polega nie na kolejkach, tylko na braku miejsc w żłobkach. Głowy powinny polecieć zatem tym, którzy nowych miejsc nie tworzą, lub robią to nieefektywnie.
Nam na szczęście się udało - dzięki dwóm Wojtkom, Martusia została zapisana jako numer 1! Mało tego, pani dyrektor żłobka w blaskach fleszy i przy włączonej kamerze telewizyjnej oświadczyła, że Martusia na pewno się dostanie.
Więcej na temat tej checy na TVN24 i TVN Warszawa

Pojechały

2009-03-31T23:50:00.003+01:00

Babcia Ela zabrała nasze gwiazdy do Gdańska. O dziwo, nie marudziły, były grzeczne w samolocie i na miejscu. Trzymamy kciuki i gratulujemy Dziadkom odwagi!

Parę ostatnich fotek

Pożegnanie z kominkiem

i sentymantalny widoczek z Black Mountain

Żłobek Martusi, czyli jaja po nadwiślańsku

2009-03-31T19:45:00.013+01:00

Żeby dostać się do państwowego żłobka trzeba stanąć w kolejce z prawdziwego zdarzenia. W kolejce, która swoimi tradycjami sięga co najmniej tak daleko, jak daleko w realiach komunistycznego absurdu pozostała mentalność biurw i biurwokratów, którzy jak się okazuje wciąż podejmują decyzje.
Otóż zapisy do żłobka na przyszłą jesień rozpoczynają się 1 kwietnia (no chyba, że to straszny żart) o godzinie 7.00 rano. Jak przystało na cywilizowane społeczeństwo epoki superszybkich komputerów i lotów na księżyc: kto pierwszy, ten lepszy. Jednak trzeba przyznać, że i ta wiekuista reguła, może być tylko pobożnym życzeniem, bo nie wiemy na ile będzie ona zmodyfikowana współczesnym łapówkarstwem.
Panie żłobkowe, widząć co się święci i zwiekszające się z roku na rok zainteresowanie miejscami, rokowały co najmniej 2 dni stania w kolejce dzień i noc.
Wiedzeni instynktem (od maleńkości karmionym masłem na kartki) postanowiliśmy zaangażować dwie młode osoby do zajęcia miejsca w kolejce i złożenia wniosku do żłobka. Młodzież epoki wczesnego kapitalizmu (pewnie karmiona już Ramą) też nie jest w ciemię bita, a wyposażona w auta i telefony komórkowe, objęła monitoringiem upatrzone pozycje już w 3ciej dobie przed dniem zapisów. Po skrupulatnie zaplanowanej akcji desantu nocnego zajęli PIERWSZE MIEJSCE W KOLEJCE O ŻŁOBEK!!!
Chłopaki stoją i czekają na zbawienne otwarcie drzwi o 7.00 rano.
Strasznie się czuję jak to piszę. Nie tylko dlatego, że ich tam wysłaliśmy i cierpią przedwczesne męki czyśćcowe (a nie my). Ale też dlatego, że oni swój cenny czas, sen, odpoczynek, możliwość robienia czegoś pożytecznego marnują stojąc w idiotycznej kolejce, tak jak co najmniej tysiące innych osób w Warszawce i okolicach, tylko dlatego, że jakiś kretyn bezmyślnie, bezkarnie i bez najmniejszego respektu do ludzi i ich czasu, przyjął taki jaskiniowy 'system' naboru. I tak ponoć od paru już lat przed stołecznymi żłobkami tysiące ludzi, w ten sposób właśnie traci czas, chęć do życia i szanse na przysporzenie swoją pracą w tym czasie dochodu narodowego (a pewnie, że tak).
Chwała chłopakom, że i bystre i twarde są, a w dodatku widać, że poradzą sobie w każdych warunkach.
Dziękujemy!
Martusia i Marianka z rodzicami

PS Tytuł krókiego reportażu z Życia Warszawy Zapisy do żłobka, czyli witamy w PRL ma dla nas dodatkową wymowę. A, i pomylili się nieco, bo nasze chłopaki twardo stali tam już od 2.30 w nocy z poniedziałku na wtorek, po wcześniejszym całodziennym prowadzeniu zwiadu.

Wiosna, czas przylotów ;)

2009-03-18T17:40:00.015Z

Zaczynamy odliczanie. Dziewczyki lecą z Babcią Elą do Gdańska już 31go marca. Zaraz potem pakujemy graty i wysyłamy transportem do Polszy. W okolicach 6 kwietnia pożegnamy się z Walią i zamkniemy nasz brytyjski rozdzialik, żeby zderzyć się z polską rzeczywistością.

Jedno z naszych dwóch światełek w tunelu (drugie znów przespało zdjęcie)

Już zaczynają się pożegnania. Odwiedzili nas po raz ostatni tutaj, Anneli i Michael (rodem z Tasmanii zresztą), starzy przyjaciele jeszcze z czasów pracy w RSPB, z Wiltshire. Thanks for visiting us the very last time on the British soil. And we can't wait to see you in Poland some time. All the best!

Na pewno za Walią zatęsknimy. Dobry to był czas, dobre doświadczenie.
A za Maciejem Zembatym: Dzisiaj tu, jutro tam, każda radość krótko trwa, dobrze z Tobą było nam, więc śpiewajmy dzisiaj tu, a jutro tam

Klamka zapadła

2009-03-12T23:31:00.009Z

Postanowiliśmy wrócić do radosnego kraju nad Wisłą. Bardzo cieszymy się na spotkanie z Wami!
W głowie teraz pozamykanie wszystkiego tutaj, pakowanie, przeprowadzka i próba odnalezienia się w Polsce.
Wiemy, że będzie trudno, ale nie po to się przecież żyje, żeby jeść, czy żeby cieszyć się chwilowym ciepełkiem i świętym spokojem.

Rzuciły się do grabi, jakby dotarło do nich, że marne szanse na ogródek w nowym miejscu

No tak, wesoło im, bo to nie one będą stały w kolejce dniem i nocą do zapisania Martusi do żłobka... Warszawa, Panie! - oczywiście jeśli najpierw uda się nam zapisać do komitetu kolejkowego (więcej tutaj).

Teraz Polska - ?

2009-03-01T00:59:00.003Z

Nie obiecujemy nawału kolorowych zdjęć w najbliższym czasie, bo ostro dyskutujemy i móżdżymy nad kwestią rychłego powrotu do kraju nad Wisłą (sic!)
Serdecznie zapraszamy, jakby ktoś miał ochotę tu przyjechać i pomóc w pakowaniu :)

Wiosna w Bristol Zoo

2009-02-22T01:09:00.003Z

a w Polszcze ponoć mrozy i śniegi...

Jak widać dużo zdjęć nie robiliśmy, a dzieciaki szalały. Naprawdę fajne zoo, wszystko przedstawione z głową, ciekawie, niemal na dotyk i bez smutnych zwierzaków za wielkimi kratami. Popularne miejsce, jakby cały Bristol postanowił spędzić słoneczną sobotę tam na pikniku.

Aniele Boży, stróżu mój

2009-02-20T20:39:00.003Z

Marian już ładnie nawija i wymyśla niestworzone historyjki, jak np. 'Wiesz, jakaś malutka facetka coś narabiała w ogródku, wiesz?' A Martusia dawno mówi 'mama', 'tata', 'papa', 'to', 'tak', 'nie-e', dziś powiedziała 'ka-kao', gdy Marianka piła, no i naśladuje różne zwierzaki... Ciągle jej zęby idą i marudzi, choć da się żyć.
Nieoceniona Babcia Helena bedzie od nas wyjeżdżać na początku marca, po długim pracowitym babcinym stażu (od połowy grudnia!). Co z nami będzie? ;)

Ma to we krwi

2009-02-10T18:39:00.010Z

Wracam [Michu] z Marianką z wieczornego spaceru. Gdzieś daleko w ciemności odzywa się czapla lecąca pewnie wzdłuż rzeki na noclegowisko. Marianka zatrzymuje się i pyta 'Co to? co to?'. Ptak odzywa się z daleka i z zupełnej ciemności, więc nie wiem czy, w ogóle o niego jej chodzi. Pytam 'ale co? co Marianko?', a Marianka od razu: 'czapla!'. Mnie zamurowało, bo naprawdę dawno pokazywałem jej czaple, hen daleko nad łąkami, nawet nie będąc pewnym czy je widzi, jakieś 2 miesiące temu. Nie przypominiam sobie, żeby ptaki się wtedy odzywały, ale może. Ona rozpoznaje wizualnie i nazywa rudziki, wróble, kosy, kawki, a niedawno cieszyła się oglądając mysikrólika. Ale żeby rozpoznać tylko po głosie ptaka, którego nie widziała z dobre 2 miesiące... Ma 2,5 roku. Cudowne są właściwości dzieciaków.

2009-02-05T23:28:00.005Z

Na wyraźne i ponawiane życzenie próbnie odblokowujemy moderowanie komentarzy. Dlatego teraz łatwiej jest dodawać komentarze pod postami, niż dotąd :) Jednak w przypadku ewentualnej uciążliwości ze strony spamerów, wrócimy do moderowania.

Już dobrze

2009-02-04T00:54:00.005Z

Pobliskie Llangorse wczoraj

Gorączka spada, zęby już prawie wyszły, marudy zdaje się, że przestają marudzić, drogi odśnieżane i chyba nawet do pracy trzeba będzie pójść ;) Wszystko wraca do normy

Trochę więcej wolnego czasu pozwoliło na wrzucenie zdjęć ze Snowdonii, z niedawnego wyjazdu Micha na północ Walii - zapraszamy zatem na nietylkoptaki.blogspot.com

Zimowa jazda

2009-02-03T03:19:00.011Z

Rotawirus, zbijanie gorączki, łapanie wymiocin, określanie konsystencji kupona, dopajanie dzieciaków i ząbkowanie (obie dolne 3.ki u Martusi) - to obecnie tematy na topie. I tylko te w zasadzie od paru dni.

Bez tych naszych Babć, byłoby naprawdę krucho. Babcia Helena pożegna nas zdaje się w połowie lutego, więc teraz liczymy na przyjazd Babci Eli... :)

No, czy tak nie może być częściej? Trzy zimy w Brytfanii spędziliśmy, ale dopiero teraz wygląda naprawdę jak zimową porą. Ogródek nie do poznania i nawet bałwana dało się przed wejściem do domu postawić. Oczywiście tutaj taka zima to stan wyjątkowy, 12cm śniegu i od 18tu lat takiej zimy nie było. Dobra nasza. Szkoły pozamykali a i niejeden dorosły do pracy dojechać nie mógł (w leśnictwie wszyscy :). Brecon, najbliższe miasto, odcięty - drogi pozamykane. Ludziska siedzą w domach i nosami szyby wycierają. No i w końcu od długiego czasu gadają o czymś innym niż o głębokiej recesji.

Małoletnia mama

2009-01-18T12:23:00.004Z

Joasia przestała karmić Martusię parę miesięcy temu, ale Marianka ma widocznie młodsze niemowlę

Karnawałowo

2009-01-18T11:19:00.019Z

Przebinice kwitną w ogródku. Połowa stycznia, a śniegu dotąd nie widziały.

Babcia Helena jest niezawodna i niezmordowana w obspacerowywaniu wnuczek

Nie ma to jak wioskowa zabawa. Dicho, balony, malowanie twarzy, wcinanie słodyczy, loteria i prezenty.
Ale tak naprawdę cały karnawał dziewczynki jak dzikie skaczą przy rewelacyjnej płycie od Adama (Taty Chrzestnego) - Arka Noego 'Gadu gadu'. POLECAMY. Świetna muzyka, mądre teksty, radosny szał. Arka ma tani sklepik internetowy: MuzykaDobra.pl
Ba! jak ktoś zna lepszą muzę dla dzieciaków (i nie tylko;) to niech da znać

Hu hu ha! Do siego roku

2009-01-02T01:41:00.009Z

Na Nowy Rok mgły, mrozy, szadź w górach. Głównie siedzimy w domu katarząc przy kominku, dobrej strawie, Baileysie i rozmowach. Bardzo przyjemny czas, choć na zewnątrz nos wystawiają tylko solidnie zakutani twardziele. Delektujemy się tym wolnym i odpoczynkiem, bo od poniedziałku Joa i Mich do roboty, a już w środę Dziadek Feliks pomyka do Polski.

Słowo daję, Martusia nie do poznania - cud dziecko, aktywny radostek i optymicha na całego! Już byśmy jej tak łatwo nie oddali.

taka to i zima

2008-12-28T15:12:00.008Z

Tak to teraz w okolicy wygląda. Powyżej szczyty Brecon Beacons, poniżej bliski naszej wioski sztuczny zbiornik Talybont reservoir. Śniegu nie ma nawet w górach, nocne przymrozki tylko.
Jest wyjątkowo dobry rok na jemiołuszki, ale to ani trochę jak w Polsce - tu zaledwie kilkanaście stwierdzeń dziennie na całe UK. Raz widzieliśmy w centrum Abergavenny 6 ptaków, whow.

2008-12-25T00:28:00.007Z

'Narodził się Jezus Chrystus bądźmy weseli...'
Tym którzy tu zaglądają, naszym rodzinom, przyjaciołom, znajomym i nie tylko, życzymy radości płynącej z narodzenia Pana i Jego błogosławieństwa na Nowy Rok.

już prawie Boże Narodzenie

2008-12-24T00:03:00.005Z

Tak, już są z nami dziadkowie, Babcia Helena i Dziadek Feliks. Wnuczki zaakceptowały szybko obojga. Naturalnie czasu na foty nie ma, bo wszyscy zajęci przygotowaniami do świąt. Choinka już w zasadzie stoi, prezenty popakowane, żarełko też częściowo przygotowane i czeka, drewno do kominka narąbane. Marianka od czasu do czasu klaruje, że Dzidziuś, że Boża Matka i osiołek. Za oknem pogoda praktycznie wiosenna, ptaki śpiewają i a różne zielsko gdzie niegdzie kwitnie.

Do Świąt coraz bliżej

2008-12-14T17:53:00.018Z

Kurczę, nie bardzo jest o czym pisać, ale trzeba, bo nam oglądalność spada ;))) Choć jak wiadomo 'im więcej napiszesz, tym więcej głupot napiszesz' (to zdaje się Kisiel - ?).

Czekamy na Boże Narodzenie, czekamy i cieszymy się na przyjazd Dziadków z Torunia. Będą z nami na Święta i Nowy Rok, a Babcia mamy nadzieję, to nawet i dłużej z nami zostanie, by pomóc przy dzieciach, gdy oboje rodzice będą pracować jednocześnie.
Ponadto dziś nastąpił Przełom. Tak, przez duże P. A mianowice Martusia po raz pierwszy w swym jakże długim (w tym przypadku) życiu, przespała całą noc, sama we własnym łóżeczku! Jeszcze raz ukłony w stronę Mamy, która to jakoś przetrzymała - bo to głównie Ona cierpiala nocne niewygody, zwłaszcza za czasów karmienia piersią.

Jeśli chodzi jeszcze o kwestie strategiczne, to cały czas rozważamy powrót do Polski. Wałkujemy temat i musimy przyznać, że nie jest to łatwa decyzja.

A dziś spacer z Marianką nad jezioro Llangorse. Jak to ma mawiać Zenon Lewartowski, legenda polskiej ornitologii terenowej, po czym poznać prawdziwego terenowca? - po gumowcach i lornetce. No z Marianem, to już w teren iść można. W dodatku ciekawe, że ptaki się jej nie boją i podlatują, zupełnie jakby wiedziały, że to dziecko, nie dorosły.

Ot, choćby rudzik, przedświątecznie - obowiązkowy element kartek 'sezonowych' w tym pogańskim kraju.

Mikołajkowy false start

2008-12-05T17:57:00.006Z

Tuż przed i zaraz po.

No, mieliśmy się nie przyznawać, ale co tam. Św. Mikołajowi walnęły się daty :) Jak niektórzy powiadają, szczęśliwi czasu nie liczą.

Zimowo

2008-12-03T23:59:00.009Z

Poprószyło i zimnem zawiało, ale za to w końcu słońce

District of Brecon - wiktoriański granicznik w morzu wrzosowisk.
Ktoś pytał, więc odpowiadamy - te widoczki są w dystansie godzinę-półtorej marszem od naszego domu.

Odstawianie od piersi

2008-11-28T00:48:00.009Z

Z Marianką, to była betka. A z Martusią, baliśmy się, że będzie bardzo trudno. Na szczęście nie było tak źle i Mała bez większych ceregieli nie ssie już od przeszło tygodnia. Dzieki temu lepiej i dłużej sypia w nocy, jest spokojna i bardziej radosna za dnia, już nie wyje na widok mamy jakby widziała cysternę mleka i zajada więcej różnych produktów, ilościowo dwa razy więcej niż Marianka.

... coś chyba jednak nie daje za wygraną.

Joasia cała dumna i puszysta - zaakceptowała ofertę pracy w NHS, w szpitalu w pobliskim Abergavenny. NHS to tutejsza służba zdrowia, chwalą się, że to największa istniejąca organizacja w całej Europie. Praca zaczyna się na początku stycznia, więc musimy pomyśleć o żłobkach lub niani.

Babcia Ela pojechała...

2008-11-27T00:00:00.006Z

Babcię Elę pożegnaliśmy - pofrunęła spowrotem do Gdańska. DZIĘKUJEMY za ten czas z nami!
No, i jak tu dalej żyć? Pusto i cicho tu jakoś nagle. Trzeba się będzie odzwyczaić od luksusu częstych spacerów, jedzonek, zabaw...
Ale, święta idą, mamy nadzieję nie spędzać ich sami - pewnie tym razem przyjadą rodzice Michała.

2008-11-18T17:21:00.004Z

W sumie nic nowego się nie dzieje, tak tylko chcieliśmy się pochwalić jakie to nasze córeczki są wspaniałe i śliczne ;)

Bye-bye Anna and Ben

2008-11-16T23:52:00.009Z

Good luck down under, take care and have lots of fun! We miss you guys, see you in Poland or in the UK sometime in a couple of years. All the very best, God bless!

Anna i Ben, nasi najlepsi przyjaciele z wioski jadą na jakieś 2 lata na Nową Zelandię, po drodze odwiedzą wschodnią Afrykę i przejadą Australię.
Będzie nam ich bardzo brakować. Życzymy im wszystkiego najlepszego

Babie lato, latawce, dmuchawce, wiatr

2008-11-14T22:03:00.004Z

W końcu słoneczny jesienny dzień, więc sporo czasu na dworze (tudzież jak gdzie niegdzie mówią 'na polu'). Dziecięce marzenie Taty - latawiec, okazało się spora frajdą dla Marianki i co ciekawe, Babci Eli również.

A Martusia, jak to Martusia, przespała całą zabawę w ciepłych promieniach listopadowego słońca

Jest z nami Babcia!

2008-11-04T11:29:00.006Z

W niedzielę przyjechała do nas Babcia Ela. Babcia jest super i wnuczki są super, czyli rodzice idą w odstawkę ;) Z Babcią to, z Bacią tamto, Babcia poczyta, Babcia nakarmi, Babcia ubierze, założy butki, zapnie spinkę...
W dodatku Tata śmiga do Polski na tydzień, a Mama pracuje, więc pomoc Babci co najmniej wysoce pożądana.

Zima?

2008-10-29T21:29:00.013Z

No, może nie zima, ale przymroziło tak, że Joasia nie mogła auta otworzyć, a szczyty pobliskich gór i pagórków pokryły się bialuśkim śniegiem

W ogrodzie kwiaty pomroziło, a maliny w sorbeciki malinowe się zmieniły

Gdy mamy nie ma w domu, czyli poranne pidżama party

Martusia zaczęła dużo lepiej sypiać. W dzień cały czas łazi, co chwila coś znajduje, nowych rzeczy się uczy i sporo się śmieje. Noce już nie do poznania, anioł nie dziecko, tylko 1-2x na noc się budzi i już czekamy, aż zaskoczy nas pierwszą w pełni przespaną nocą od czasu swoich narodzin (głębokie ukłony w stronę supermamy, która jakoś jeszcze żyje). Mała cały czas ząbkuje, ale nie jest źle, a do tego odstawiamy ją od piersi i zadziwiająco dobrze to znosi.

Marian? - mól książkowy się zrobił, że aż strach. Po polsku i po angielsku różne rzeczy zna, mówi i pokazuje. Co i rusz przynosi książeczki i Mama cytaj, Tata cytaj,... Dobrze, że rodzice tacy a nie inni, to bez obaw, na intelektualistkę nam tu nie wyrośnie ;)

2008-10-20T20:35:00.005+01:00

No, nie ma o czym pisać, bo katar do pasa, kobitki się zwyczajnie poprzeziębiały, siedzą w domu i kwękają. A ogólnie BZ.

1. urodziny Martusi!

2008-10-11T10:41:00.011+01:00

Spokojnie, rodzinnie, w domu. Solenizantka sama zdmuchnęła świeczkę (słowo!)
Tutaj link do postu z zeszłego roku, gdy Martusia się urodziła.

A powyżej próbka martusiowego chodzenia. To było 26go września, więc wyobraźcie sobie jak teraz śmiga! już nie tylko łazi po całym domu, a i w ogrodzie i chętnie wdrapuje się w najdziwniejsze miejsca.

Któregoś przedpołudnia miała fazę na wchodzenie na krzesła. Na szczęście minęło.

Są takie dni, w tym i ten właśnie, kiedy mniej lub bardziej odczuwamy home sick, czyli tęsknotę za domem, rodziną i miejscami, gdzie się wychowaliśmy i które lubimy. Jakoś nam nie w smak zapraszać brytyjskich znajomych na rodzinne święta, a do prawdziwych rodzin i przyjaciół daleko. Dzieli nas nie tyko dystans geograficzny, ale już i nawet czasowy - jesteśmy na wyspach przeszło 3.5 roku. To dystans, który z każdym dniem się powiększa. Na martusiowe urodzinki dostaliśmy więcej karteczek po angielsku niż po polsku i nawet rodzice chrzestni zapomnieli choćby zadzwonić. To drobne znaki, że siłą rzeczy coraz mniej mamy ze sobą wspólnego, coraz mniej wspólnych tematów i problemów. Z drugiej strony coraz bardziej wrastamy tutaj, pomimo biernego oporu, czy mimo częstych różnorakich kontaktów z krajem i 2-3ma wizytami w Polsce rocznie.

Jesień zdecydowanie

2008-10-01T01:46:00.011+01:00

Tak naprawdę nie są tak utuczone, jak wyglądają na tym zdjęciu ;)
Ale czasem zdaje się, że nabierają zdrowych brytyjskich kształtów, to prawda.

Ktoś tu chyba obgryza paznokcie podczas kąpieli

Parę landszafcików z wyjazdu Micha do Snowdonii (północna Walia) do wglądu na nietylkoptaki.blogspot.com

Grzybów ostatnio niewiele i nie bardzo mieliśmy czas, ale właśnie w Snowdonii trafił się szmaciak gałęzisty. Absolutna rewelacja, fantastyczny smak, mocny grzybowy aromat, ciekawa tekstura, grzyb łatwy i przyjemny w obróbce, duży. Czego chcieć więcej? Drobny szczegół: w Polsce jest chroniony, nieczęsty i nie wolno go zbierać :D

Tenby, Pembrokeshire (W Wales)

2008-09-21T23:37:00.010+01:00

No, w końcu - w Polsce zimno, a za to u nas przyzwoicie ;)
Michał wrócił po tygodniowej nieobecności (praca na północy) i na fali dobrej pogody wybraliśmy się nad morze, do kurorciku Tenby. Marianka twardzielka zaliczyła kąpiel (nie pokażemy tu zdjęć małej naturystki, bo za to tutaj zamykają). Martusia też się rwała, ale nie ryzykowaliśmy.

Walia jest czasem przyjemna, nie da się ukryć. Świetna miejscówka, wygodny domek, dobrzy znajomi i sąsiedzi, karbuty i ogólnie łatwe i tanie życie. Jednak wraz z kończącym się obecnym kontraktem Micha rozważamy najróżniejsze warianty, w tym i powrót do pięknego kraju nad Wisłą(!). Zobaczymy.

I już jesienny widoczek z pobliskiego (od naszego domu) jeziora Llangorse Lake.

Watch your splashing!

2008-09-13T22:43:00.013+01:00

Czyli słońce jeszcze świeci nad tym krajem! Tak, naprawdę czujemy się jakby był to pierwszy słoneczny dzień od jakichś 7 miesięcy.
Jabłka i gruszki dojrzewają, późne maliny, które zasadziliśmy jeszcze 'latem' też dały pierwsze owoce i jest pełno jeżyn, a to wszystko bez wychodzenia daleko, w naszym ogrodzie. Ma ta Walia i pozytywne strony.

Porządki. Marianka czyści swój zapuszczony fotelik samochodowy - poprzyklejane jedzenie, papiery, to i owo - trzeba odmyć. Koszenie trawy, wietrzenie mieszkania i pościeli, masa prania i inne drobne rzeczy, których nie dało się zrobić przez ostatnie długie deszczowe miesiące.

Dzidziuś-Martusia daje nam w kość konkretnie. Tak źle chyba jeszcze nie było, pomimo, że od czasu jej narodzin nie doświadczyliśmy ani jednej w pełni przespanej nocy. Ząbkuje i potrafi ryczeć godzinami. Ostatnio pozwoliła na sen dopiero po 4tej rano. Jakkolwiek przesłodka za dnia, w nocy staje się potworem.

Coraz więcej gaworzy, sama łazi wzdłuż mebli, opróżnia szafki i szuflady, naśladuje gesty, macha pa-pa i przybija 'piątkę'.

Rydze, prawdziwki, opieńki, podgrzybki

2008-09-06T23:59:00.007+01:00

Pewnie, że nudzimy i się powtarzamy: walijskie lato jest do kitu. Deszcze non-stop, powodzie dookoła, pochmurno, pranie nie schnie, trawa rośnie i nie ma kiedy skosić, ogólnie nie ma jak nosa wystawić żeby nie zmókł.
W krótkotrwałych przerwach między deszczem a ulewą udaje się wyskoczyć do lasu. Jest mnóstwo rydzów, są opieńki, jakieś podgrzybki i nawet kilka prawdziwków się trafiło. Prawdziwki suszymy na święta, całą resztę rąbiemy na bieżąco w różnych postaciach - jajecznice, obiadki, marynaty.

Wizyta Ali

2008-08-31T16:21:00.009+01:00

Weekendowo odwiedziła nas Ala z Londynu, wraz ze swoją mamą Gobiszą.
Ala jest zaledwie tydzień młodsza od Marianki, a mamy poznały się dwa lata temu na internetowym forum mam rodzących w czerwcu 2006 i teraz spotkały się po raz pierwszy.

Nie trzeba wyjaśniać, jak obie rówieśnice przepadały za sobą. Autorstwo dwóch poprzednich zdjęć należy do mamy Ali, Gobiszy. Klikając tutaj można obejrzeć ich stronę, a tu link do strony ich własnej księgarni z książeczkami dla dzieci - reklama, a co!

Już praktycznie chodzę

2008-08-31T15:21:00.004+01:00

Wstaję, sama stoję bez trzymanki i odrobinę zachęcana robię pierwsze kroki! Dodam, że mam już 10 miesięcy :D

Festyn w Talybont

2008-08-23T23:22:00.013+01:00

Przez chmury przebija się od czasu do czasu słońce, pokazując coraz bardziej jesienny krajobraz. Wrzosy w górach przekwitają, poziomek i malin już nie ma, za to mnóstwo jeżyn i dojrzewają jabłka w ogrodzie. Jerzyki już od nas odleciały i zaczynają żółknąć liście na drzewach.
Nie ma potrzeby tłumaczyć, że lata w Walii w zasadzie nie zaznaliśmy. Nadchodzący już szybko wrzesień bywa tu najpiękniejszym miesiącem i tym się pocieszamy.

We wiosce doroczny festyn. Bieg z ziemniakiem, rzut kaloszem, loteria fantowa, konkursy warzywno-kwiatowe, tańce, itd. Marianka jako najmłodszy uczestnik biegu z ziemniakiem zajęła 4. miejsce - poniżej filmik (trzeba kliknąć na trójkącik 'play').

Można też obejrzeć szkockie pląsy Mamy i Marianki... :).

Kurki

2008-08-16T00:32:00.005+01:00

Nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło:
deszcz + las + późne lato = grzyby

Jak ktoś ma dobry przepis na marynatę, to bardzo prosimy o wsparcie

Słońca!

2008-08-13T22:54:00.007+01:00

W ramach protestu przeciw deszczowym dniom i tygodniom zamieszczamy zdjęcie-przypomnienie sprzed miesiąca, jak to niebo może być niebieskie nad głową. To Talybont Reservoir, zaraz przy naszej wiosce.
Słonecznych nastrojów (i tylko) ciąg dalszy - w końcu uzupełniliśmy post z wyjazdu z Johnem, Zosią i Zoey na plaże północnej Walii (znajdziesz ze 3 posty poniżej, lub kliknij tutaj).
Dzięki za zwracanie uwagi na nasze emigranckie błędy językowe w tym co piszemy :)

Z powrotem

2008-08-12T00:38:00.006+01:00

To dla Tych, którzy tu zaglądają i nic nowego nie znajdują.
Deszcze walijskie i chmurzyzna z krótkimi przerwami, trochę pracy i potrzeba ogarnięcia się tutaj po wakacjowaniu w Polszcze - drobne to wszystko, ale i tak ciężko znaleźć czas na przejrzenie setek zdjęć i wrzucenie na bloga obrazów z ciekawszych chwil.

W Polsce

2008-08-12T00:31:00.015+01:00

Nie ukrywamy, że zawsze cieszymy się przyjazdem do kraju. Każda chwila jest wtedy cenniejsza i za szybko czas ucieka.

Nie spać, zwiedzać!

Przyjazd do Gdańska bez wizyty w Ujściu Wisły jest nieważny

Na gościnie w mazowieckim Piastowie: Staś, Martusia i Marianka

za krótko?! falują się?!

Urodziny Dziadka Feliksa

2008-07-29T23:02:00.008+01:00

Hura! jesteśmy w Polsce. Przyjechaliśmy specjalnie a niespodziewanie dla naszego kochanego Taty i Dziadka, który 28go lipca obchodził nie byle jakie, bo (- czapki z głów!) 70. urodziny...

... kto nie wierzy, niech liczy

Na tę okazję zjechała się cała piątka wnucząt - Krakusy: Jaś, Jagódka i Julianka, oraz Pysiaki - Marianka z Martusią. Posiedzimy do 8go sierpnia, więc jeszcze zdjęcia będą, na razie dajemy to co jest.

Plaże północnej Walii

2008-07-29T22:27:00.005+01:00

The Johnskys' holidays in Wales

Im kałuża większa, tym lepsza

Przejście Polek przez Morze Irlandzkie

Trasa nie była łatwa, zdażały się awarie

Szczyty Brecon Beacons. To znaczy szczyty są w tle, a na pierwszym planie John, który po prostu wfrunął na skałkę, że nawet starym wyjadaczom szczęki pospadały.

Zoey

2008-07-19T23:49:00.015+01:00

Przyjechała Zoye, z Rodzicami, Zosią i Johnem (Zosia jest kuzynką Micha i mieszka z rodziną od dłuższego czasu w USA). Szaleją teraz dzieciaki w trójkę w domu, w ogrodzie i na spacerach, aż dym idzie. Nawet zdjęć nie bardzo jest kiedy robić, ale wkrótce to nadrobimy (np jutro jedziemy zwiedzać Cardiff, walijskie zamki i okolicę - taki jest plan).

Zoey jest jak torpeda, zwłaszcza w bezpośrednim porównaniu z hiperspokojną Marianką.

U Martusi wyśmienicie, raczkuje z prędkością marszu osoby dorosłej, ma już 4 zęby, zaczyna mówić 'Mamamamama' jak się ją poprosi. Pomimo zdecydwanego charakteru jest bardzo spokojna i dobrze wie co chce.

Powyżej roślinka z naszego ogrodu. A różnie z tymi roślinami bywa. Zupełnie ostatnio mieliśmy okazję przejechać się pierwszy w życiu karetką. Otóż zastaliśmy Mariankę skubiącą czerwone jagódki z śmiertelnie trującej rośliny (o polskiej nazwie obrazki plamiste), którą niestety mamy w ogrodzie w paru miejscach. Po oględzinach w szpitalu wyszło na to, że wszystko jest w najlepszym porządku i że Marianka nie zjadła ani jedenej jagódki. Odetchnęliśmy z wielką ulgą.

Devon. A właśnie, że nie udało się nam odstraszyć słońca naszą walijską opalenizną i poświeciło trochę. Poniżej fotka Michaela z Marianką i parę innch, a na nietylkoptaki.blogspot.com zdjęcia cierlika (specjalność regionu).

Deszczowo, a jakże

2008-07-09T22:57:00.003+01:00

No, tak, dziekujemy za przynaglenia. Wiemy, że dawno nic tu nie zamieszczaliśmy, ale siedzimy głęboko w objęciach walijskiej aury. Zresztą na froncie wojny domowej bez zmian. Wszystko OK. Za bardzo nie ma o czym pisać.
Żeby doświadczyć choć trochę słońca, już jutro, śmigamy na weekend do (nieco bardziej ciepłego i słonecznego?) Devonu - w dodatku na samo południe (mapka).

Powoli przygotowujemy się też do wizyty kuzynki, Dużej Zosi, która wraz z mężem i córeczką Zoey, nieopatrznie zedecydowała się spędzić u nas w Walii 2 tygodnie wakacji. Ale wtopa! Ciekawe co powiedzą jak już na lotnisku zaproponujemy im nieodzowne kalosze i plastikowe płaszcze do kostek... :D Oj, przypomną sobie te narzekania na upały u siebie w Stanach. No nie, nie jest tak źle.

Jak zjeść sromotnika

2008-07-09T19:17:00.024+01:00

Sromotnik bezwstydny, paskudne dziwactwo. Zwykle wcześniej czuje się swąd, dopiero później zauważa się grzyba. Zielonkawa, lepka, substacja pokrywająca czubek smrodem padliny zwabia muchy, które odlatując roznoszą zarodniki na swoich nóżkach.
Sromotnik na ogół pojawia się wcześniej niż inne grzyby, zwykle w tych samych miejscach co roku i co nie jest bez znaczenia, w znacznej obfitości. Grzyb ten w ciszy lasu rozkłada martwe drewno, więc najczęściej znajdzie się go w miejscach o grubej warstwie ściółki, z mnóstwem butwiejących gałęzi.
W Polsce i w UK są tylko 2-3 częściej występujące gatunki sromotników, z których żaden nie jest trujący (choć w większości starych książek wpisane są jako niejadalne), ale tylko sromotnik bezwstydny jest dość liczny. Nazwy nie należy mylić z muchomorem sromotnikowym, który wygląda zupełnie inaczej (zob. np tu) i po zjedzeniu którego zwykle już nawet nie warto się fatygować jazdą do szpitala.

Sam grzyb wyrasta z okrągłego 'jaja', które tuż przy powierzchni gleby przyczepione jest cienką nitką do większej podziemnej grzybni. 'Jaja' dość ławo jest jednak znaleźć i zgromadzić większą ilość. Po powrocie do domu warto włożyć je do szczelnego pudełka i do lodówki, żeby się nie rozwinęły i nie zasmordziły pozostałej żywności lub kuchni.

Same 'jaja' nie śmierdzą, pachną jakby rzodkwią. Są pokryte suchą skórką, pod którą jest pokład galaretowatego przezroczystego żelu, następnie jest zielona substancja, która zmieni się w smrodliwą maź, i twardy biały środek. Obróbka wbrew pozorom jest stokroć łatwiejsza niż np obieranie maślaków.
'Jaja' łatwo się kroi i wyłupuje biały chrupki rdzeń. Całą resztę się wyrzuca, no chyba, że ktoś szuka nieco mocniejszych wrażeń organoleptycznych.

Białe rdzenie są bardzo chrupkie i leciutko porowate. Śmiało można jeść je na surowo (smakują trochę jak rzodkiewka z orzechową nutą ;) mają bardzo ciekawą teksturę - coś jak świeże porowate orzechy.

Podczas tradycyjnego smażenia grzyby niestety wyraźnie tracą na swoim specyficznym smaku. Co ciekawe, nie robią się flakowate i miękkie, jak większość innych grzybów, ale zachowują dużo ze swojej chrupkości. Zasmażone, delikatnie doprawione, mogą stać wieki w oliwie (tylko nie extra virgin, bo przygłuszy smak grzybów, ale lżejsza jest lepsza) i być dodawane do najróżniejszych potraw. Suszenie, marynowanie, czy jedzenie surowych również wchodzi w grę. Nie należy oczekiwać tradycyjnego grzybowego smaku. Smacznego!

Dzieciowe weekendowe zdjęcia

2008-06-29T01:20:00.004+01:00

Poprawiny urodzin Marianki. Byli goście, prezenty, zdmuchiwanie świeczek, balony, bańki mydalne i duuużo słodyczy

Całe dwa lata żyję, a takiego stołu nie widziałam!

Do startu, gotowi...

... i po.

Moje dwa szybkie sposoby na zakończenie przydługiej rozmowy

Droga do Hollywood

2008-06-19T22:02:00.014+01:00

Proszę Państwa, nasza gwiazda już jest rozchwytywana przez biznes reklamowy. Powyżej przykład z reklamy Pikniku 'Mother & Baby', który odbył się właśnie w Warszawie. Najbliższa edycja jesienią we Wroclawiu, później zdaje się Paryż i Ameryka. Więcej na www.motherandbaby.pl

Oczywiście Martusia też już podpisała pierwsze kontrakty.
Tyle na razie, idziemy wygonić paparazzich z ogrodu.

Dwa lata!

2008-06-17T21:29:00.011+01:00

Dziś już jestem pełnoprawnym dwulatkiem. Wiem czego chcę, potrafię to wyrazić, mam swoje zdanie i potrzeby.
Co prawda, dzisiaj zdmuchiwałam już świeczki, słuchałam 'sto lat' i 'happy birthday', jednak impra jest w niedziele - będzie ciasto i inne dzieciaki.
Dziękuję za pamięć, dobre słowo i miłe upominki!

Martusia w prezencie po raz pierwszy w życiu stanęła o własnych siłach! (klikając tutaj można porównać, jak dokonała tego Marianka w 8. m-cu życia)

a Tata wypatrzył pierwsze grzyby w tym roku (maślak żółty, ponoć rośnie tylko pod modrzewiami)

Słońce słońce słońce

2008-06-10T01:10:00.010+01:00

W całej Europie upały, więc i do Walii chcąc nie chcąc trochę słonecznej pogody dotarło. Nastroje w górę, aparaty w dłonie, dzieciaki radosne - spędzają dnie w ogrodzie i na spacerach w góry.

Wróble już wyszły z gniazda pod naszym okapem i grzmocą w szyby okien

(Tak, widzimy - okna do umycia, ale jak umyjemy, to dopiero się ptaki pogubią)

Na weekend przyjechał Lutusek (Rafał) z rodzicami z dalekiej centralnej Anglii, biorąc udział w ogrodowym biesiadowaniu i eksplorowaniu terenu z pleców taty

Zaczarowany las w dolinie nieopodal

Siostry

2008-06-05T23:40:00.008+01:00

Zapał względem siebie nam nie minął. Na filmiku poniżej wspólnymi siłami wchłaniamy kaszkę.

Jak widać, praktycznie nic się nie zmieniło od pierwszego dnia kiedy to Rodzice przynieśli Martusię ze szpitala (zobacz tutaj)